Cams
Loading...Μερικές φορές καταλήγεις σε μέρη όπως αυτό χωρίς καν να θυμάσαι πώς έφτασες εκεί. Έκανες ένα πράγμα, μετά άλλο — και ξαφνικά είσαι εδώ, ακούγοντας κάποιον να μιλάει, χαμογελώντας ήσυχα σε ένα αστείο, ή απλά καθισμένος στο παρασκήνιο με τις σκέψεις σου.
Ποτέ δεν νιώθεις ότι πρέπει να κάνεις κάτι. Μπορείς να μείνεις σιωπηλός. Μπορείς να πεις μερικές λέξεις. Μπορείς να φύγεις και να επιστρέψεις αργότερα — και όλα αυτά φαίνονται εξίσου φυσιολογικά. Κανείς δεν τραβάει το μανίκι σου. Κανείς δεν περιμένει τίποτα από σένα. Είσαι απλά εκεί, και αυτό είναι αρκετό.
Αυτό που μου αρέσει είναι πόσο αργά και φυσικά κινούνται όλα. Καμία βιασύνη. Καμία πίεση. Εισέρχεσαι “μόνο για ένα λεπτό” και μερικές φορές μένεις περισσότερο από ό,τι σχεδίασες — όχι επειδή κάτι σε τράβηξε, αλλά επειδή απλά ένιωσες ήρεμα.
Μετά από λίγο, κάποιες φωνές αρχίζουν να φαίνονται οικείες. Μερικές φορές επιστρέφεις εξαιτίας τους. Όχι λόγω του φορμάτ. Όχι λόγω κάποιων χαρακτηριστικών. Απλά επειδή υπάρχουν πραγματικοί άνθρωποι εκεί, και για κάποιο λόγο είναι ωραίο να είσαι γύρω τους — ακόμα και στη σιωπή.
Και σε κάποια στιγμή συνειδητοποιείς ότι δεν “επισκέπτεσαι” πραγματικά αυτό το μέρος πια.
