Luscious
Кээде мындай жерди эч кандай пландоосуз ачыңыз. Сиз эч нерсени атайын издеп келбейтесиз. Сиз жөн гана издей баштайсыз. Бир альбом экинчи альбомго айланат, жана акырындык менен сиз убакыттын канча өткөнүн байкабай каласыз. Бул жагымдуу тынч. Эч нерсе сиздин көңүлүңүздү талап кылбайт. Сиз кайда узакка токтоп калууну өзүңүз чечесиз.
Маған жакканы, баары аккуратно сложенным сезилет, будто кто-то бережно разложил всё по полкам. Сиз эч качан “бир эле учурда көп” деген чарчоо сезимин албайсыз. Көп болсо да, ал жайгаштырылган, тынч, кабыл алууга оңой сезилет.
Кээде сиз эч нерсени терең ойлобостон бир нерсени сактайсыз. Бул идеалдуу болгону үчүн эмес, бирок ошол учурда туура сезилгени үчүн. Андан кийин сиз кайрадан ага туш болуп, “О, ооба… Мен бул эмне үчүн жактырганымды эстейм.” деп ойлойсуз. Бул бир түрдүү жетиштүү.
Сиз аны телефондо тез ачсаңыз же чоң экранда узак отурсаңыз, ал бирдей иштейт. Жок раздражения, жок күтүү, жок жердин керектөөсүнөн оор сезими.
Бир аз убакыттан кийин, ал чоң коллекциядай сезилүүнү токтотот. Ал сиз күтүүсүздөн бир нерсени тынчтыкта карап жатканда кирип кетүүчү тааныш бурчка окшошуп калат.










